2. بهمن 1397 - 20:11
وقتی فقر احاطه ات کند همه چیز از پیرامون تو پراکنده می شود و هر آنچه می ماند بوی فقیری می دهد ، پولدار که باشی درست بر عکس می شود هر آنچه نداشته ای دور وبرت هویدا می شود و انگار مادر زادی آنرا داشته ای که اصلا چنین نبوده و نیست .

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی چرام  سید قربانعلی موسوی شیرازی روزنامه نگار و فعال رسانه ای_وقتی فقر احاطه ات کند همه چیز از پیرامون تو پراکنده می شود و هر آنچه می ماند بوی فقیری می دهد ، پولدار که باشی درست بر عکس می شود هر آنچه نداشته ای دور وبرت هویدا می شود و انگار مادر زادی آنرا داشته ای که اصلا چنین نبوده و نیست .

 

فقیر که باشی کلمات که از دهانت بیرون بریزد بوی فقر ونداری می دهد و شنونده هایت کمتر به آن توجه نشان می دهند و گویی تو زبان سخن گفتن نمی دانی و بلد نیستی یک حرف حساب بر زبان جاری و ساری کنی.

 

بر عکس هم این می شود که تواگر برخوردار از مال و منال دنیا باشی هر چرندی که دلت بخواهد تحویل خلق اله می دهی و همه آنرا به عنوان وحی منزل می پذیرند و بکار می برند.

 

همیشه این دو خصیصه در کنار هم آسایش نداشته اند و به سراغ هر آدمی هم که بروند یکی را در چشم و گوش مردم جای میدهد و همه منتظر فرمایشات گهربار او می شوند و دیگری را حاضر نیستند برایش وقت بگذارند در صورتی که هر آدمی با فقر و مال ومنال دانسته هایش تغییر نمی کند و آنکه پولدار شده  مغزش زودتر از فقیر خالی می شود و بر عکس آدم فقیر به هنگام نداری صحه صدر بیشتری یافته و بواسطه فقر و نداری فوران اندیشه اش آغاز می گردد و در میان کلمات اوست که می توانی سخنان متین وقابل قبولی پیدا کنی.

 

این روزها فقر و نداری همه جای جامعه مارا در بر گرفته و کمتر کسی از چنگال این عفریت منحوس رهایی دارد و هر کس به نوعی با آن دست و پنجه نرم می کند و چه زود حتی آگاهان مارا هم به زمین می زند و بر خاک سیاه می نشاند.

 

از دیگر سو آنهایی که به ثروت باد آورده می رسند به یکباره تغییر جایگاه و منزلت می یابند و کسانی که تا دیروز در تقسیم بندی اندیشه ها محلی از اعراب نداشتند اکنون منزلگاه افراد اکثرا دانا می شوند و هزاران مجیز گو پیرامون شان در حال مدح وثنا هستند.

 

خوب که نگاه می کنیم می فهمیم همه ی این تغییرات را ثروت بوجود می آورد و آنچه از گذشته و حال ما در کتب درسی به آموزش آن مشغول بوده ایم باد هوا شده و رها گردیده است .

 

همان جمله معروف که علم بهتر است یا ثروت اینجا معنای خودرا از دست می دهد و دیگر با مته هم نمی توانی آنرا در مغز حتی خردسالان وارد کنی وقتی فقیری ونداری پدر را می بیند و ما تکلیف علم بهتر است یا ثروت به او می دهیم.

فقیر که باشی جایگاهت در اجتماع هم دچار تغییر شده و پایین ترین مقام از آن تو میشود و ثروت با بوجود آوردن قدرت و زور کنار خود تورا هرگز اجازه نخواهد داد که ذره ای  پیشرفت نمایی و آنقدر آنجا می مانی تا پوسیدگی به سراغت بیاید و از بین بروی.

 

بقول دکتر علی شریعتی” زر و زور” چرندیاتش حرف حساب می شود و “فقیر ” کسی به حرفش گوش نمی دهد. عیب هایش هنر می شود صاحب زر و زور و فقیر هنرش عیب به نظر میرسد.

 

فقیری در این زمان شامل همه شده و فقط خدا می تواند این تغییر را چاره ساز شود و لاغیر.

 

انتهای پیام/

نظر شما

http://Sapp.ir/akhbarchoram
پایگاه خبری تحلیلی صبح زاگرس